Jouw verhaal mijn verhaal – Monique in gesprek met Dinie

3 juni 2019 - 09:16

Hoi, Ik ben Monique!

Ik hou van voeding en alles wat daarbij hoort. Daarom zijn mijn man Wim en ik 18 jaar geleden vol passie een klantgericht bedrijf begonnen: Food Connect. Door Food Connect heb ik zoveel mooie mensen ontmoet. Mensen met indrukwekkende verhalen, die gewoonweg te mooi zijn om niet te delen. Daarom zijn we deze rubriek gestart. Zo kunnen we nog meer mensen persoonlijk leren kennen en hun unieke verhalen met jullie delen!

Omdat ik graag verhalen van anderen met jullie wil delen, vertel ik eerst even kort iets over mijzelf en mijn passie voor eten. Ik ben 52 jaar geleden geboren als vijfde kind in een zogeheten arbeidersgezin. In mijn vrije tijd was ik als kind veel op de boerderijen van mijn vriendinnen te vinden, waar ik leerde waar gezonde voeding vandaan komt. Het proces dat verschillende producten doorgaan voordat ze op ons bord terechtkomen vond ik erg indrukwekkend en soms zelfs confronterend. Zo slachtte de boerin zelf de kippen, waarbij ze ons nonchalant zei: maak oe nig te na, diss’n hef ’n mooi leem had! (maak je geen zorgen, deze kip heeft een mooi leven gehad!). Op deze manier heb ik echt geleerd om eten te waarderen. Ik zou het heel leuk vinden om bij jou langs te komen en van mens tot mens onze verhalen te delen. Bel, schrijf of mail ons en wie weet kom ik gezellig bij je op de koffie!

Op de koffie bij klant Dinie

Een paar weken geleden was ik op bezoek bij Dinie, die sinds een jaar of 4 klant is van Food Connect. Dinie is geboren in 1949 in Ambt-Delden en opgegroeid in een gezin met 7 kinderen. Ze denkt hieraan terug met veel plezier. “Het was hard werken, maar er was ook veel liefde. Iedereen stond voor elkaar klaar!”, vertelt Dinie.

Op 2,5-jarige leeftijd verhuisde ze naar Denekamp. Hier zorgde ze voor spannende momenten, omdat ze meerdere keren spoorloos verdwenen was! Met man en macht werd er dan naar haar gezocht, waarbij iemand haar wandelend met een kruiwagentje vond of heerlijk slapend in haar eigen bed. “Jaren later wordt er nog hartelijk om gelachen”, vertelt Dinie lachend.

Terwijl we aan het praten zijn, volgt de ene herinnering de andere op, en vertelt ze prachtige verhalen over de bijzondere zwangerschappen en geboortes van haar 4 kinderen, waarvan ze er één zelfs in haar eentje geklaard heeft. “Ik wist gevoelsmatig altijd of ik zwanger was van een meisje of een jongen”, vertelt Dinie. “Bij de meisjes voelde ik me goed, maar bij de jongens was ik altijd misselijk en ziek. Mijn voorspelling klopte dus altijd precies”.

Sinds vorig jaar woont Dinie in een appartement midden in het dorp. “Ik heb direct tegen mijn dochter gezegd dat ik dit veel eerder had moeten doen. Ik kan nu lopend een boodschap doen, zelfstandig naar de huisarts en geniet van de gezamenlijke activiteiten zoals koffiedrinken, bingo en kaarten met de andere bewoners van het complex”, vertelt Dinie enthousiast. Ze is een ongelooflijk positief mens!

Recent was haar dochter haar kwijt, maar Dinie werd al snel gevonden in de gezamenlijke koffiekamer, waar ze gezellig zat te kaarten. Dit was volgens haar dochter echt een prachtig gezicht. “Mooi”, heeft Dinie haar gezegd. “Je zult me namelijk wel vaker ‘kwijt’ zijn, want ik ga nog veel vaker meedoen aan de verschillende activiteiten”, sluit ze lachend af.